'' க்ளப் ல மப் ல '' - பதிவர்கள்

பதிவர்கள் திருவிழா ஒரு வழியாக நல்ல முறையில் முடிந்து விட்டது. ஒன்று கூடலுக்கு சென்ற பதிவர்கள் விதவிதமான புகைப்படங்களையும், சுவையான தகவல்களையும் பகிர்ந்து வருகின்றார்கள். போகாத பதிவர்கள் கூட எதாவது அதுக் குறித்து எழுதி வருகின்றார்கள். இந்நிலையில் சந்திப்பு முன் குடி நல்லதா கெட்டதா என்ற விவாதம் தலைகீழாக மாறி கலாச்சாரப் பழக்க வழக்கங்கள் மூட நம்பிக்கையா அல்லது நம்பிக்கையா என ஒரு விவாதம் தொடர்கின்றது. இடையிடையில் பலரும் மதப் புகைச்சல் என எழுதி வருகின்றார்கள் என்பதையும் காணக் கூடியதாக இருக்கின்றது. 

பதிவுலகம் ரொம்ப சீரியஸாகப் போய்க் கொண்டிருக்கின்றது. ஒரு வகையில் நல்லது தான் ஏனெனில் பேசப்படாத பல விடயங்களை விமர்சிக்கவும், சிந்திக்கவும், மறுபரிசீலணை செய்யவும் ஆரம்பித்துவிட்டோம். ஆனால் தயவு செய்து கருத்திடுபவர்கள் தனி மனிதத் தாக்குதலில் ஈடுபடாமல் கருத்து மோதல்களை நோக்கி செல்லுங்கள் என வேண்டிக் கொள்கின்றேன்.

சில வலைப்பதிவுகளை என்னால் படிக்க இயலவில்லை. அந்த வலைத்தளத்துக்குப் போனாலே ஒரு உதறலாக இருக்கின்றது. ஐயோ ! எனக்கு உதறவில்லை .. வலைதளம் மேலும் கீழுமாக துள்ளுகின்றது. பல நல்ல பதிவுகளைப் படிக்க முடியாமல் இருக்கின்றது. அதனை எப்படி சரி செய்வது என்று எனக்கும் தெரியவில்லை. கணணிப் புலிகள் எதாவது டிப்ஸ் கொடுத்தால் நன்றாக இருக்கும்.

கலாச்சாரப் பழக்க வழக்கங்கள் எல்லாம் மூட நம்பிக்கைகள் ஆகிவிடுமா என்று ஒரு விவாதம் கிளம்பிப் போய் கொண்டிருக்கின்றது. நடுநிலையாக சொல்ல வேண்டுமானால் இல்லை என்றே சொல்ல முடியும். மதங்களில் கூட சில பழக்க வழக்கங்கள் மூட நம்பிக்கை இல்லை. ஏனெனில் ஒவ்வொரு மதத்தின் பழக்க வழக்கங்கள் கூட அந்த மதம் தோன்றிய மண்ணின் கலாச்சாரங்களைத் தான் எடுத்துக் கொண்டுள்ளன. அதே மதம் வேறு இடங்களுக்குப் பரவும் போது கலாச்சார முரண்பாடுகள் எழுவதுண்டு. அந்த முரண்பாட்டு மோதலின் போது மக்கள் இரண்டில் ஒன்றை எடுத்துக் கொண்டு முன்னகர்கின்றனர் அவ்வளவு தான்.

உதாரணத்துக்கு தமிழ் கிறித்தவர்கள் சிலர் பொட்டு வைப்பதைக் காணலாம், ஆனால் சிலர் வைப்பதில்லை. தமிழர்கள் இயல்பாகவே அத்தை - மாமன் மக்களை மணப்பது வழக்கம், ஆனால் தமிழ் இஸ்லாமியர் பெரியபப்பர் - சிற்றப்பர் மக்களைக் கூட மணக்கின்றார்கள். இந்துக்கள் கூட மதம் சார்ந்த சில பழக்க வழக்கங்களை கடைப்பிடிக்கின்றார்கள், மதம் சாராத தமிழ்க் கலாச்சாரங்களை பின்பற்றுகின்றார்கள். 

கலாச்சாரங்கள் தான் மதங்களுக்கு மூலமே குறிப்பாக மத்தியக் கிழக்கில் பன்றிக் கறி உண்பதில்லை அது மதப் பழக்க வழக்கத்தின் அங்கமாகிவிட்டது. ஆனால் உண்மையில் அந்த மதங்கள் தோன்ற முன்னரே மக்களிடம் இருந்தப் பழக்க வழக்கங்கள் தான். இந்தியாவில் கூட பாம்புகளை உண்பதில்லை ஏனெனில் இது இந்த மண் சார்ந்த கலாச்சாரம். அதனையே மதங்களும் எடுத்துக் கொள்கின்றன. ஆனால் அதே மதங்கள் வேறு மண்ணுக்கு இடம் பெயரும் போது மண் சார்ந்த கலாச்சாரங்கள் அங்கு செல்லுபடியாகாமல் போய்விடும். ஒருக் காலத்தில் இந்துக் கோவில்களுக்கு செல்லும் ஆண்கள் மேல்சட்டைப் போடாமலே செல்வார்கள். பிற்காலத்தில் பல இடங்களில் அவை மாறிவிட்டன. நினைத்துப் பாருங்கள் கனடா போன்ற கடும் குளிர் நாடுகளில் மேல்சட்டை இல்லாமல் கோவில்களுக்கு வர முடியுமா என்ன ? இஸ்லாமியர்கள் கதிரவன் உதிப்பதில் இருந்து கதிரவன் மறைவது வரை ரமதான் மாதங்களில் நோன்பு வைக்கின்றார்கள். ஆனால் வட துருவ நாடுகளில் உள்ள இஸ்லாமியர்களால் அது முடிவதில்லை ஏனெனில் இங்கு ரமதான் மாதத்தில் பகல் என்பது 18 - 24 மணி நேரம் என நீள்கின்றது.

தமிழர்கள் இலைகளில் சாப்பிடுகின்றார்கள், அந்தப் பக்கம் மடிக்கின்றார்கள், இந்தப் பக்கம் மடிக்கின்றார்கள் என்பது எல்லாம் தென்னாட்டுக் கலாச்சாரங்கள். அவைக்கும் மதத்துக்கும் சம்பந்தம் இல்லை. வடநாட்டில் வாழை இலையில் சாப்பிடுவதில்லை என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். ஏனெனில் வாழை மரங்கள் பெரும்பாலும் தென்னாட்டில் இருக்கின்றன என்பதும். எதனையும் வெளிப்படையாக சொல்லாமல் சூசகமாக சொல்லும் பழக்கமுடையவர்கள் தமிழர்கள் என்பதால் அப்படி ஒரு பழக்க வழக்கம் இருந்தது / இருக்கின்றது. ஆனால் காலப் போக்கில் அவை ஒன்றும் கட்டாயப்படமாக்கவில்லை, பல இடங்களில் மாறிவிட்டார்கள். இன்று வாழை இலையில் சாப்பிடுவது அருகி விட்டது என்பதையும் நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

ஆகவே கலாச்சாரப் பழக்க வழக்கங்கள் தான் மதங்களால் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டு பின்னர் அவை மத சட்டங்களாக ஆக்கப்பட்டுவிட்டன. கலாச்சார பழக்க வழக்கம் சட்டமாக்கப்படாமல் வெறும் பழக்க வழக்கமாக இருக்கும் வரை அவை தேவைக்கு ஏற்றார் போல மாற்றியமைத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால் சட்டமாக்கிவிட்டால் பல இடங்களில் பிரச்சனைகள் தான் எழுகின்றன. தமிழர்கள் எதனையும் சட்டமாக்கி எக்காலத்துக்கும் பொருந்தும் எனக் கட்டளையிட்டு வைத்ததில்லை. தமது வரலாறுகளைக் கூட எழுதி வைக்காதவர்கள் தமிழர்கள் என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். கலாச்சாரப் பழக்க வழக்கங்கள் சிலவற்றை சங்க இலக்கியங்களில் பார்க்கின்றோம் அவ்வளவு தான். இலக்கியங்கள் என்பது சட்டங்கள் கிடையாது. சுஜாதாவின் கதைகளை வைத்துக் கொண்டு ஆயிரம் ஆண்டுகள் கழித்து தமிழர்களின் கலாச்சாரப் பழகக் வழக்கங்களை அவற்றில் தேடிக் கொண்டும், அவற்றை சட்டமாகவும் கருதிக் கொண்டு இருக்க முடியாது அல்லவா ?

தமிழர்களின் கலாச்சாரம் அனைத்தும் உயர்ந்தவை போற்றப்படல் வேண்டும் என நான் சொல்லவில்லை. தற்பெருமைத் தனம் சமூகத்துக்கு உகந்தது அல்ல. ஆனால் அனைத்தையும் மூடநம்பிக்கை என ஒதுக்கிவிட வேண்டியதில்லை. இடத்துக்கு தக்கவாறு மாற்றிக் கொள்ளுங்கள், காலத்துக்கு தக்கவாறு பொருந்தாப் பழக்க வழக்கங்களை நீக்கிக் கொள்ளுங்கள் அவ்வளவு தான். என்ன மதச் சட்டமாக நாம் அனைத்தையும் கருதிவிட்டால் அதற்கான வாய்ப்புக்கள் இல்லாமல் போய்விடுகின்றன.

என்ன ஒரு விடயத்தை நாம் எதிர்க்கும் போது அதேப் போன்ற விடயங்களை நாம் நம்மையறியாமல் கூட ஆதரிக்கின்றோமா என மறுபரிசீலணை செய்வது அவசியம். ஒரு விடயத்தை நாம் ஆதரிக்கும் போது உண்மையில் அவை நல்ல விடயமா என்பதையும் சிந்திக்கக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். 

Tweet